Cenazeler yalnızca ölüme özgü bir sükûnet ortamı yaratıyor. İnsanlar, yabancı ölümlerde kendini ve yakınlarını görerek kederlenme eğilimi taşıyor. Bu ortamda "ders çıkarıcı konuşmalar yapmak", "ölen liderin eksik ve hatalarına dikkat çekmek" pek uygun görünmüyor.

Rusların bir deyişi var: Ölenin ardından ya iyi konuş, ya hiç konuşma... Her türlü ölümün ahlaki duyarlılığı tazelediğini kabul etmekle birlikte, ölen kişinin dünyanın en büyük devletlerinden birinin çehresini değiştiren liderler arasında yer alması gerçeğinden hareketle, birkaç konuya değinmek gerekir diye düşünüyorum.

Yeltsin'in büyük enerji, irade, kararlılık, cesaret ve sezgi gücünün, iktidar hırsına bağlı olduğunu önceki günkü Cumhuriyet'te bazı örneklerle açıklamaya çalışmıştım.

Devam edelim.